โอวหยางลี่ติดคุก?
“ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
“เขายื่นอุทธรณ์ไปแต่ก็ถูกปฏิเสธ คาดว่าครั้งนี้คงใช้เงินไม่ได้ผล จิ่งเป่ยเฉินตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะเล่นงานเขา!” นิ้วเขาลูบไปที่แก้วไวน์ ไวน์สีเหลืองอ่อน ๆ สะท้อนกับแสงแดด ทำให้แก้วดูแพรวพราวระยิบระยับ
แอปเปิลในมือของอันโหรวนั้นเล็กมาก กัดไปไม่กี่คำก็หมดแล้ว
ตั้งแต่ฉีหย่วนหยางบอกว่าโรงเรียนอนุบาลสายรุ้งติดกล้องวงจรปิด เธอก็คิดอยู่ตลอดว่าจะพาหน่วนหน่วนกับหยางหยางออกมายังไง
ส่วนข่าวอื่น ๆ เธอก็ไม่ได้สนใจเลย
โอวหยางลี่เข้าคุกไป งั้นเรื่องตระกูลอันเมื่อก่อน เธอก็ไม่รู้ความจริงงั้นเหรอ?
“มีวิธีที่จะได้เจอเขาไหม?”
“เธอหมายถึงจิ่งเป่ยเฉินหรือโอวหยางลี่?” ไม่ว่าเธอจะอยากเจอใครก็น่าจะเป็นเรื่องง่าย
ถึงยังไงผู้ชายทั้งสองคนนั้นก็อยากจะเจอเธอ
“โอวหยางลี่!” เธอไม่อยากจะเจอจิ่งเป่ยเฉินในตอนนี้ ได้เจอเขาเพียงแค่ปกป้องหัวใจเธอเท่านั้น
“ได้แน่นอน แต่ว่า…..” แก้วไวน์ในมือของเขาถูกวางลง “รอบ ๆ โอวหยางลี่ก็จะอยู่ในสายตาของจิ่งเป่ยเฉิน รอให้เธอติดกับดักของเขา”
