“เซี๋ยวเซี๋ยว การรับรู้ตอนนี้ของเธออันตรายมากเลยนะ!” ฉีเซิ่งเทียนจึงลากเธอไปที่ห้องทำงานของเขาอย่างกะทันหัน “เธอต้องการให้ฉันสั่งสอนเธอสักหน่อยไหม?”
เธอไม่ต้องการ!
ไม่ต้องการเลยจริง ๆ
“ผู้จัดการฉี ปล่อยฉันไปได้ไหม?” เสื้อด้านหลังของเธอถูกเขาจับเอาไว้อย่างแน่น เธอไม่เข้าใจเลยว่าฉีเซิ่งเทียนจะใช้วิธีแบบนี้
ไม่ว่าจะดึงคอเสื้อหรือคว้าเสื้อผ้าของเธอ “ผู้จัดการฉี เสื้อของฉันยับหมดแล้วนะ”
ภาพลักษณ์ในการทำงานที่บริษัทจิ่งนั้นสำคัญมาก โดยเฉพาะเลขาของประธานจิ่งในตอนนี้ เป็นตัวแทนภาพลักษณ์ของจิ่งเป่ยเฉิน
ถูกต้อง ตอนนี้เธอถูกเปลี่ยนจากเลขาฉีเซิ่งเทียนมาเป็นเลขาของประธานจิ่งอีกครั้ง ความจริงแล้วเมื่อปีก่อนเป็นเพียงแค่เป็นเลขาในนามของฉีเซิ่งเทียนเท่านั้น
“งั้นเหรอ? ฉันรู้สึกว่ายังยับไม่พอเลย” น้ำเสียงของเขาเอ่ยออกมา ขณะที่ทั้งสองเข้าไปในห้องทำงานของเขา
ปัง!
ประตูห้องทำงานปิดลง หลินจือเซี๋ยวถูกผลักไปที่กำแพง ในหัวของเธอตอนนี้อยากจะหันหลังให้ แต่ทำได้เพียงพิงไปที่กำแพง
เธอเตะไปที่ขาของฉีเซิ่งเทียนอย่างไม่เกรงใจ “ผู้จัดการฉี ปล่อยฉันนะ!”
