“พี่เฉิน ดื่มต่อเถอะ ไม่ต้องสนใจหรอก!” อะไรกันเนี่ย ทำไมจู่ ๆ โทรศัพท์ถึงมาดังขึ้นตอนนี้!
เขารับโทรศัพท์แบบเงียบ ๆ ก่อนจะเดินออกไป
จิ่งเป่ยเฉินในที่สุดก็ได้ดื่มไวน์เข้าปากของตัวเอง หลายวันมานี้เขาไม่ได้ดื่มเลยสักนิดเดียว แต่ถ้าหากไม่ดื่มตัวเขานั้นจะนอนไม่หลับ
เพราะเมื่อหลับไปความฝันก็ปรากฏตอนที่พวกเขาแยกจากกัน
อีกอย่างในงานแต่งวันนั้น อันโหรวกลับเอาชุดแต่งงานที่เขาเตรียมไว้ไปให้คนอื่นใส่ ใบหน้าสวย ๆ ที่เขาอยากเห็นกลับไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ มันทำให้เขาโกรธจริง ๆ
ตัดสินใจเดินหันหลังออกไปแบบนั้น และทิ้งเขาไว้คนเดียวแบบนี้…
“พี่เฉิน เกิดเรื่องแล้ว!” เสียงของฉีเซิ่งเทียนจู่ ๆ ก็ดังขึ้น
ในวันเดียวกันนั้น พวกเขานั่งเครื่องบินกลับประเทศทันที
ที่บริษัทจิ่งชุดหยกผลิตภัณฑ์ใหม่ของบริษัท พวกเขายังไม่ทันได้นำวางขายในตลาด ก็ถูกกลุ่มโอวหยางชิงเปิดตัวเสียก่อน
เป็นไปได้ที่ภายในบริษัทจิ่งนั้นมีสายลับอยู่
จิ่งเป่ยเฉินตอนนี้กำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานของตัวเอง ในโน้ตบุ๊กเต็มไปด้วยรายงานที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
