ไม่รู้ว่าเพราะอะไรตัวเธอถึงหายออกไปเองแบบนั้น หรือจะเป็นเหมือนครั้งที่แล้วที่ถูกลักพาตัวไป?
“ประธานจิ่ง คุณตามหาฉันมีธุระอะไรเหรอคะ?” เธอเหลือบสายตามองไปที่จิ่งเป่ยเฉิน ใบหน้าที่เคร่งขรึมของเขาในตอนนี้มองเห็นได้ชัดว่าตัวเขากำลังโกรธ
ตอนนี้มีเอกสารมากมายกองอยู่ที่พื้น รวมถึงของบางอย่างที่ถูกโยนไปมา
ลิ้นชักของเขาเปิดกว้าง ข้างในตอนนี้ล้วนว่างเปล่า
บิ๊กบอสโกรธแล้วเปลี่ยนเป็นแบบนี้อย่างนั้นเหรอ?
การที่โหรวโหรวหายไปแบบนี้ บิ๊กบอสเองก็เปลี่ยนไปมากเช่นกัน
“คุณได้ย้ายของในลิ้นชักของผมหรือเปล่า?” จิ่งเป่ยเฉินเผยใบหน้าที่เย็นชา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบสงบ ดวงตาของเขาตอนนี้มองไปแบบไม่แยแสใด ๆ ราวกับกำลังโกรธคนตรงหน้า
“ไม่นะคะ!”
เธอจะกล้ามายุ่งกับลิ้นชักเขาได้ยังไง แม้กระทั่งโต๊ะทำงานของเขายังไม่กล้าจะยุ่งเลย อย่าไปพูดถึงลิ้นชักเชียว
“ประธานจิ่ง คุณกำลังมองหาอะไรอยู่เหรอคะ?” ตอนนี้เขาดูเหมือนกำลังมองหาอะไรบางอย่าง!
ใครมันกล้าแตะต้องของของบิ๊กบอสแบบนี้ ไม่รักชีวิตตัวเองแล้วหรือไง!
ถ้าจะยุ่งแบบนี้ก็ควรทิ้งชื่อไว้หน่อยก็ดีนะ
ไม่อย่างนั้นเธอคงทนไม่ไหวแน่ถ้าหากบิ๊กบอสมาโกรธเธอแบบนี้!
