“ทางที่ดีพูดความจริงมา!” เขาเริ่มคิดว่าคำตอบของเขานั้นเป็นตัวเขาที่พูดขึ้นมาเองหรือไม่
“เธออยู่ที่…….ภูเขาลูกโน้น ทะเลด้านนั้น มีกลุ่มหนึ่ง……….” ฉีหย่วนหยางพูดขึ้น น้ำเสียงก็สูงขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะมองไปที่ใบหน้าที่เย็นชาของเขาและกดริมฝีปากบาง ๆ ไว้แน่นและพูดว่า “เธออยู่บนโลกใบนี้”
“นี่คือคำตอบของคุณ?” เขากำลังหยอกล้อเขาเล่นงั้นเหรอ
“หรือว่าคำตอบของผมมีปัญหาเหรอ? คุณควรจะถามคำถามให้ละเอียดหน่อยนะ! คุณควรจะถามว่าตอนนี้อันโหรวอยู่ที่ประเทศไหน เมืองไหน เขตไหน ถนนอะไร ถามที่อยู่อย่างละเอียดไม่ใช่ถามโต้ง ๆ มาว่าเธออยู่ที่ไหน! เข้าใจไหม?” ฉีหย่วนหยางหัวเราะออกมา ก่อนจะจิบไวน์ “ต่อ!”
การเดิมพันครั้งที่สองฉีหย่วนหยางชนะ
ทุกคนต่างมองไปที่จิ่งเป่ยเฉินอย่างใจจดใจจ่อ โดยเฉพาะบรรดาผู้หญิงที่มีความตื่นเต้นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเธออย่างไม่สามารถยับยั้งได้ และต่างก็ตะโกนขึ้นมาว่า “หล่อเหลือเกิน! เท่สุด ๆ”
จิ่งเป่ยเฉินเอื้อมมือขึ้นไปปลดกระดุม ก่อนจะถอดสูทตัวเดียวออกและไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรต่อ ใบหน้าที่เย็นชานั้นมองไปที่ฉีหย่วนหยาง “เสมอกัน”
