“ช่างเถอะ! ฉันหิวแล้ว” เธอไม่ได้อยากรู้ว่าเขาไปที่ไหน ถึงจะถามคนรับใช้ไปก็ไม่รู้อยู่ดี
เมื่อกินข้าวเสร็จเธอก็ไปที่ห้องคอมพิวเตอร์ ตอนแรกเธอไม่ได้ต้องการจะไป แต่กลับเดินเข้าไปในห้องอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะเริ่มขยับและเลื่อนเม้าส์อย่างรวดเร็ว
เธอเปิดหน้าเว็บและเรียกดูข่าวแรกที่ปรากฏขึ้นคือพาดหัวข่าวอุบัติเหตุทางรถยนต์ของจิ่งเป่ยเฉิน
เมื่อเช้าฉีหย่วนหยางเพียงแค่บอกเธอเฉย ๆ แต่เธอไม่ได้ดูอย่างละเอียด ตอนนี้เธอจับเม้าส์ในมือไว้แน่นและไฮไลต์ข้อความที่พาดหัวข่าว
ผู้ชายที่สวมเขาให้เธอกลายเป็นแบบนี้ ไม่นึกเลยว่าเธอคิดอยากจะรู้ว่าท้ายที่สุดแล้วเขาบาดเจ็บได้ยังไง?
ผ่านไปแล้วประมาณห้านาที เม้าส์ในมือของเธอก็คลิกเข้าไปดู
จู่ ๆ ภาพก็ขยายใหญ่ขึ้นมาปรากฏบนหน้าจอเกี่ยวกับสถานที่ที่เกิดอุบัติเหตุ รถโรลส์-รอยซ์สีดำพุ่งเข้าชนรั้วกั้น หน้ารถบุบ สภาพยับเยิน และมีรอยคราบเลือดอยู่บนถนน
หัวใจของเธอเต้นแรง สถานการณ์แบบนี้ดูเหมือนว่าจะหนักและรุนแรงมาก
ดูเหมือนจะมีภาพอื่น ๆ อีกแต่ว่าเธอไม่ได้ขยับไปดูภาพนั้น ใบหน้าที่สวยงามจู่ ๆ ก็ยิ้มขึ้นมา
เพราะว่าเธอรู้จักถนนเส้นนี้ดี
