อุตสาหกรรมไวน์ของบริษัทจิ่งเรียกได้ว่าครอบคลุมไปทั่วทุกมุมโลก ไม่ว่าจะเป็นระดับชั้นสูงหรือระดับต่ำสุดก็เรียกได้ว่าเป็นผู้นำแห่งด้านนี้จริง ๆ
ส่วนบริษัทที่เป็นผู้นำอีกด้านนี่ก็คือ อันจวินเซวี่ยน
และไวน์ที่ฉีหย่วนหยางกำลังถืออยู่ตอนนี้ไม่ใช่ของบริษัทจิ่ง แต่กลับเป็นของบริษัทอัน
เมื่อคืนเขาบอกว่ามีคนอื่นส่งมา คงไม่ใช่หมายถึงอันจวินเซวี่ยนใช่ไหม?
ครั้งที่แล้วที่ได้เจอเขาตอนงานเลี้ยงปีใหม่ก็ผ่านมานานมากแล้ว แป๊บเดียวก็ล่วงเลยไปได้สักพัก
ฉีหย่วนหยางถือแก้วไวน์ไว้ในมือ ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้สีเขียวด้วยท่าทีที่ขี้เกียจ จากนั้นจึงเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เธอก็เดินเข้ามา
เขาเอนตัวลง ก่อนจะดื่มไวน์ที่อยู่ในมือ ส่วนมืออีกข้างก็ขยับเม้าส์ไปมา
“เช้านี้ตอนที่ฉันได้รับข้อความมานั้น ดูเหมือนว่าสถานการณ์พวกนี้ฉันจะไม่เคยเห็นมาก่อนด้วย” ถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าเธออยากดู เขาคงไม่มีทางที่จะใส่ใจกับมันเท่าไรนัก
หัวใจของอันโหรวเริ่มเต้นแรงด้วยความเคร่งเครียด ก่อนจะจ้องมองไปที่ภาพที่กำลังเคลื่อนไหวไปมา
