นับตั้งแต่ครั้งล่าสุดที่เธอไปห้องทำงานของเขา เธอก็บังเอิญเห็นเส้นผมของเขาที่หล่นอยู่พอดี
ด้วยความตั้งใจคิดอยากจะทดสอบเลยลองไปที่โรงพยาบาลดูเสียหน่อย แต่ก็คิดไม่ถึงเลยว่าผลการทดสอบครั้งนั้นจะระบุว่าเขาเป็นพ่อที่ให้กำเนิดลูกจริง ๆ
ด้วยเหตุนี้เธอเลยคิดหาวิธีอื่น ก็คือการให้ลูกบุญธรรมไปปรากฏตัวต่อหน้าลูกพี่ลูกน้องของเธอ นั่นจึงจะทำให้เธอสามารถออกไปได้
“พี่เขย นี่เพื่อความปลอดภัยของพี่นะ ถ้าพี่เกิดอุบัติเหตุขึ้นจริง ๆ ต่อให้พี่สาวไม่อยู่แล้ว พี่ก็ยังมีหยางหยางกับหน่วนหน่วนอยู่นะ พวกเขายังอยู่ที่นี่”
เขาใช้มือของเขาผลักตัวเธอออกไป ด้วยแรงที่มีทำให้อันหยาพั่นนั้นล้มลงไปกับพื้นในชั่วพริบตา
จิ่งเป่ยเฉินเดินไปข้างหน้าตัวเธอและออกไปด้วยความรวดเร็ว ไม่มีความลังเลที่จะสนใจเลยสักนิด ทิ้งเธอไว้ตรงนั้นโดยไม่สนใจแม้แต่จะหันมามอง
เธอค่อย ๆ ลุกขึ้นมาอย่างช้า ๆ ก่อนจะมองไปที่แผ่นหลังที่กำลังเดินออกไป แม้ว่าคนจะเมาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ แม้จะเผยท่าทีที่เย็นชาอย่างไร เธอก็รู้ตัวเธอดีว่าเธอยังรักเขาอยู่
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นเขา
ไม่ใช่เห็นที่บ้านของเขา แต่กลับเห็นในคอมพิวเตอร์
