งเต็มแรง ไม่แน่อาจจะเป็นคนที่อันโหรวหามาเพราะเธอต้องการหนีงานแต่งงาน เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ได้เตรียมการเอาไว้
ขอเพียงแค่เธอไม่ได้อยู่กับจิ่งเป่ยเฉิน และยังไม่ได้แต่งงาน เขาก็ยังมีหวัง!
เขายืนอยู่ที่เดิมสักพัก จู่ ๆ ผู้คนและรถยนต์จำนวนมากก็ออกมาจากด้านใน เขาหัวเราะออกมาอย่างติดตลก
ก่อนหน้านี้จิ่งเป่ยเฉินหัวเราะเยาะเขา วันนี้ถึงตาที่เขาจะหัวเราะจิ่งเป่ยเฉินแล้ว
รถโรลส์-รอยซ์สีดำจอดที่ด้านข้างเขา กระจกหน้าต่างถูกเลื่อนลง เผยให้เห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มของฉีเซิ่งเทียน
“ประธานโอวหยาง คุณมาทำอะไรอยู่ตรงนี้?”
“ฉันมาเดินเล่นแถวนี้ นายไม่เห็นหรือไง?” เขาค่อย ๆ เดินไปสองสามก้าว รถโรลส์-รอยซ์ก็ขับตามเขาไป
“เดินเล่นอยู่งั้นเหรอ! เห็นเพื่อนเก่าเดินผ่านมาแถวนี้บ้างหรือเปล่า?” แม้ฉีเซิ่งเทียนจะยิ้มและหัวเราะ แต่ว่ารอยยิ้มนั้นกลับแฝงไปด้วยความเย็นชา
“เพื่อนเก่า? ก็นายไม่ใช่เหรอเพื่อนเก่า? พิธีแต่งงานของพวกเขาทำไมถึงได้จบเร็วแบบนี้นะ? แม้แต่กินเลี้ยงก็ไม่ได้กินงั้นเหรอ? นี่เป็นการจัดพิธีแต่งงานที่เร็วที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลย!” เขาค่อย ๆ พูดออกมาพลางยิ้มเยาะ
อันโหรวหนีงานแต่งงานออกมาแบบนั้น สำหรับเขาแล้วถือเป็นเรื่อ
