ิงไปที่เบาะ “เปิดประตู!”
“บอกมา จะแก้แค้นให้เธอเอง เธอดูโกรธมากขนาดนี้ ฉันปวดใจนะ!” เขาทำท่าทางจะมาลูบที่หน้าของเธอ
อันโหรวหันไปมอง ก่อนจะเอื้อมมือขึ้นมาตีหลังมือของเขาอย่างไม่เกรงใจ “ประธานฉี ช่วยจริงจังหน่อยได้ไหม?”
“ก็ได้ ๆ ยังไงวันนี้เธอก็ทำให้ฉันหัวเราะและยิ้มออกมาได้ ฮ่า ๆ” ฉีหย่วนหยางปลดล็อกประตูและเปิดประตูลงไปเร็วกว่าเธอ
อันโหรวสูดลมหายใจเข้า ถ้าหากไม่ใช่เพราะไม่มีทางเลือก และหากไม่ใช่ถูกโอวหยางลี่ตามมา เธอคงไม่มีทางนั่งรถเขามาแน่ ๆ
“คุณนายอัน!”
เมื่อเขาเดินเข้ามา คนรับใช้ทั้งสองก็ทักทายเธอ
ตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์มากเท่าไรจึงแค่พยักหน้าตอบ เธอเปลี่ยนรองเท้าก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน ด้านหน้าของเธอมีวิสกี้หนึ่งแก้วพร้อมกับน้ำแข็งตั้งอยู่
เธอยื่นมือไปหยิบขึ้นมาจิบสองสามจิบ สายตามองไปที่โซฟาในห้องนั่งเล่นและก็เดินไปสำรวจ
เมื่อฉีหย่วนหยางเห็นท่าทางของเธอก็เดินตามเธอไปอย่างช้า ๆ ร่างสูงใหญ่หยุดอยู่ตรงหน้าเธอพลางดื่มไวน์ในมือ ก่อนจะพูดขึ้นว่า “แค่ผู้ชายคนเดียวเอง จำเป็นต้องเสียใจขนาดนี้เลยเหรอ? เธอตัดสินใจหนีงานแต่งออกมาแล้ว อย่าลืมสิ”
อันโหรวนั่งลงบนโซฟาโดยไม่ได้ตอบอะไร เธอไม่อยากจะพูดอะ
