หลินจือเซี๋ยวถูกเขาจับกดลงนอน เธอกลืนน้ำลายพลางมองเขาอย่างน่าสงสาร “ผู้จัดการฉี คุณเข้าใจผิดแล้ว”
ภาษาของเขาเป็นครูพละที่สอนใช่ไหมเนี่ย?
“เซี๋ยวเซี๋ยว ฉันละชอบการเปลี่ยนสีหน้าของเธอมากจริง ๆ” เดี๋ยวก็คำรามใส่เขา เดี๋ยวก็ทำน่าสงสารใส่เขา
“อยู่กับบิ๊กบอสมาตั้งนาน เห็นคนก็พูดกับคน เห็นผีก็พูดกับผี ตีสองหน้าได้เก่งจริง ๆ เพราะงั้นผู้หญิงแบบนี้จึงน่ากลัวจริง ๆ นายอย่ามาใกล้ฉันและอย่ามายั่วโมโหฉัน ระวังฉันจะระเบิดออกมานะ!” เธอแพ้ให้กับฉีเซิ่งเทียนแล้ว แม้ตอนนี้จะทำท่าทางก้าวร้าว แต่ความจริงแล้วเธอกลัวผู้ชายแบบนี้มาก ๆ
อย่างที่คิดไว้ไม่ผิด ฉีเซิ่งเทียนกลับยิ้มออกมา “ดีจริง ๆ ที่เคยมีแฟนสาวมานับพันคน มีบ้านเล็กบ้านน้อยมาอีกหลายพัน แต่สุดท้ายก็เสร็จเธอคนเดียวแล้วจริง ๆ”
“ผู้จัดการฉี ท้องฉันร้องแล้ว ได้โปรด มันคือท้องที่ร้องไม่ใช่ส่วนอื่น” ฉีเซิ่งเทียนเข้ามามากเกินไป เพราะงั้นเธอจำเป็นต้องพูดให้ชัดเจน ไม่อย่างนั้นมีหวังได้ถูกเขากินจนเกลี้ยงอีกครั้งแน่
คาดว่าไม่มีผู้หญิงที่เศร้าอย่างเธอ แม้แต่ครั้งแรกของตัวเอง ไม่ต้องพูดถึงความประทับใจแรกเลย เริ่มยังไงก็ยังไม่รู้