“น่าสนใจจริง ๆ นะ” ฉีเซิ่งเทียนถือแก้วไวน์ในมือ ก่อนจะดื่มมันด้วยตัวเองและเหลือบสายตามองไปที่เธอเป็นครั้งคราว
หลินจือเซี๋ยวมองไปที่เขาโดยไม่ละสายตา อยากจะรู้ว่าเธอจำเป็นต้องดื่มที่นี่จริง ๆ เหรอ?
ดื่มเสร็จแล้ว แล้วหลังจากนั้น?
เธอขับรถกลับบ้านเองไม่ได้แน่ ๆ เธอไม่ใช่คนประเภทไม่เมาง่ายเสียด้วย
คืนนี้มีหวังเธอได้หลับอยู่ที่นี่แน่ ๆ เลย แต่ประเด็นคือแล้วเธอจะนอนตรงไหน?
เธอไม่คิดจะนอนอยู่ที่ห้องของฉีเซิ่งเทียนแน่ ๆ เมื่อเธอยิ่งคิดเรื่องนี้มากเท่าไร ในหัวของเธอก็ยิ่งสับสนมากขึ้นเท่านั้น
ก่อนจะหันหน้าไปมองฉีเซิ่งเทียนที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟา สักพักหนึ่งก็เห็นเขามีสองคนปรากฏตัวขึ้น “ผู้จัดการฉี ห้องรับแขกอยู่ที่ไหน? ฉันเมาแล้ว อยากนอน”
“ห้องรับแขกอยู่ใต้ตัวเธอไง”
หลินจือเซี๋ยวก้มศีรษะลงไปมองก็เห็นเตียงขนาดใหญ่ ก่อนที่จะวางแก้วไวน์ในมือลงไปที่พื้นด้วยความรุนแรง
เพล้ง!
หลินจือเซี๋ยวล้มตัวลงนอน ก่อนจะลุกขึ้นมานั่งทันทีที่ได้ยินเสียงเมื่อครู่ เธอเหลือบสายตามองไปที่ฉีเซิ่งเทียนด้วยความงุนงง ก่อนจะล้มลงกลับไปนอนที่เตียงใหม่อีกครั้งหนึ่ง
