อีกอย่างตอนนั้นก็ถูกทิ้งเป็นนกน้อย แน่นอนว่าความทรงจำนี้ไม่มีทางลืม!
“โชคดีที่วันนั้นเขาไม่ได้มา ตอนนั้นที่บาร์ก็น่าจะรู้จักเขาแล้วนี่ ดูยังไงเขาก็ไม่ใช่ลูกผู้ชายเต็มตัว!”
“งั้นตอนที่ฉันไปที่นั่น ตามที่ผู้จัดการฉีกล่าวมา ถ้าอย่างนั้นฉันก็เป็นผู้หญิงที่ไม่ได้เต็มตัวสิ” หลินจือเซี๋ยวส่ายหน้าด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะไม่ได้ยื่นหน้าเข้าไปถามอีก แต่กลับเอนหลังพิงเบาะรถ พร้อมกับหลับตาลง
ชื่อซ้ำกันเยอะแยะในประเทศ เธอไม่มั่นใจหรอกว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นผู้ชายที่นัดบอดกับเธอ อันที่จริงเธอควรจะตั้งชื่อให้เขาด้วยตัวเองด้วยซ้ำ
ถ้าหากเขาแสดงท่าทีที่ไม่ปกติแล้วละก็ เช่นนั้นคนคนนั้นก็จะต้องเป็นผู้ชายที่นัดบอดกับเธอไม่ผิดแน่!
กล้าปล่อยเธอทิ้งไว้ แย่มาก!
“เธอกล้าให้ฉันเปลี่ยนไปแบบนี้ก็ลองดูสิ!” ฉีเซิ่งเทียนพูดออกมาหนึ่งประโยค พร้อมขับรถกลับบ้านด้วยความรวดเร็วทันที！
หลินจือเซี๋ยวหลับตาพร้อมกับคิด จริง ๆ แล้วเธอไม่ได้ทำแบบนั้นเลยสักนิดเดียว!
เธอเป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวน้อย ๆ แต่ฉีเซิ่งเทียนนี่สิดูยังไงก็ไม่ใช่ผู้ชาย!
เขาเหมือนกับม้าพยศที่พร้อมสืบพันธ์ุอย่างเดียว!
