อันโหรวพูดไม่ออก อันที่จริงเธอสังเกตเห็นสายตาของเขามาสักพักหนึ่งแล้ว ก่อนจะพูดจุดประสงค์อะไรบางอย่างออกไป แต่ก็คิดไม่ถึงว่าทั้งสองคนจะสบตากันจริง ๆ
ฉีเซิ่งเทียนจะทำยังไง?
เนื้อยังไม่ทันได้กิน ตอนนี้เหมือนกับว่าเนื้อนั้นกำลังจะถูกคนอื่นคาบไปกินแทนแล้วนะ!
“แล้วเธออยากจะไปตรงนั้นหรือเปล่า?” อันโหรวเอ่ยถามอย่างสงสัย
“ฉันควรไปเหรอ?” หลินจือเซี๋ยวทำท่าเขินอายเล็กน้อย ไม่ว่ายังไงเธอก็เป็นผู้หญิงโสดสนิทมาก่อน เธอเคยจีบผู้ชายก่อนเมื่อไหร่กัน
แต่ตอนนี้อยู่ในบาร์มีผู้ชายที่หล่อยังกับเทพสร้างแบบนี้ปรากฏตัวขึ้นมา เธอรู้สึกขาดความมั่นใจไม่น้อย
“เธอไม่จำเป็นต้องไปที่นั่นก็ได้นะ” อันโหรวยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบ “จือเซี๋ยว ฉันมาที่นี่เพื่อดูเธอนะ สู้ ๆ”
หลินจือเซี๋ยวมองเธออย่างงุนงง หมายความว่ายังไงกันที่เธอพูดมานั่น?
“เธอจะเอาแก้วไวน์ไปไหน? เธอจะช่วยฉันงั้นเหรอ!” โหรวโหรวผู้ที่เพื่อนรักและเพื่อนสนิทยื่นมือช่วยเยอะเกินไปแล้ว
ถึงแม้จะรู้ว่าเธอเขิน เพราะงั้นโหรวโหรวเลยตัดสินใจที่จะช่วย
