“ฉันไม่ได้เป็นอะไร” อันโหรวมองลูซี่ด้วยสีหน้าที่เย็นชา
เธอไม่เพียงอยากจะสาดไวน์ไปที่เธอ แก้วในมือนั้นก็อยากจะทุบไปที่หัวของเธอด้วย
ไม่คิดว่าลูซี่จะให้ผู้ชายคนอื่น ๆ ในบาร์มาเล่นเกมกับเธอ สาดไวน์แค่นี้ถือว่ายังเบา ๆ
“อันโหรว ขอโทษฉันมาเดี๋ยวนี้เลยนะ เธอมีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้กับฉัน?” ลูซี่ยืดอกขึ้นพลางมองหน้าเธอ หน้าอกของเธอทั้งสองข้างนั้นจ่ออยู่ตรงหน้าเธอ
อันโหรวยิ้มบาง ๆ สายตาของเธอเหลือบมองไปที่ชายที่ยืนอยู่ทางซ้ายแวบหนึ่ง คนที่เธอกำลังมองนั้นดูลึกลับไม่ใช่น้อย
เมื่อมองเธอแบบนั้นก็เริ่มพูดด้วยท่าทีตื่นเต้น เธอได้ยินชื่อของลูซี่อย่างชัดเจน ก่อนจะเหลือบมองไป ก็บังเอิญเห็นลูซี่ที่จ้องมองเธอด้วยสายตาที่แข็งกร้าว
ลูซี่ยิ้มออกมาอย่างมีนัย ก่อนจะก้าวเดินไปหาด้วยท่าทางเย็นชา
แก้วไวน์ในมืออดไม่ได้ที่คิดอยากจะสาดใส่เธอ แต่หลังจากนั้นก็ได้ปรากฏฉากตรงหน้าขึ้น
“เธอหมายความว่าต้องรอให้พวกเขาเริ่มลงมือกับฉันก่อนใช่ไหม ทำไมเธอถึงแบบนี้? เธอคิดว่าพวกเขาจะทำอะไรฉันได้อย่างนั้นเหรอ แค่ไวน์แก้วเดียวก็ทำได้แล้ว?” ความคิดของเธอตื้นเขินจนเกินไป
