จิ่งเป่ยเฉินไม่เคยแตะต้องเธอแม้แต่สักนิ้วเดียว แต่กลับถูกคนคนนี้ใส่ร้ายเขาต่อหน้าสื่อต่าง ๆ ทั้งยังบอกว่าเขาไม่ยอมรับว่าเคยหลับนอนกับเธออีกด้วย
เรื่องแบบนี้มันน่าภูมิใจขนาดนั้นเลยหรือยังไง?
“พวกเขาจะทำอะไรกับฉันแล้วมันเกี่ยวอะไรด้วย?” ลูซี่เช็ดใบหน้าและเช็ดทั่วทั้งตัวเพื่อให้สะอาดขึ้น
“เธอคิดอยากจะให้ฉันกลับไปบอกกับเขาแบบนี้ไหม? ช่างเถอะ มันน่าขยะแขยงเกินไป ไม่ต้องพูดถึงหรอก!” อันโหรวเหลือบสายตามองไปก็เห็นบริกรที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เธอวางแก้วไวน์ที่ว่างเปล่าลงไปบนถาด ก่อนจะเดินออกไปทันที
สิ่งที่ผู้ชายพวกนั้นเพิ่งพูดไปว่าเธอเป็นของชั้นเลิศ ถ้าได้นอนหลับสักคืนคงมีความสุขน่าดู โอกาสที่จะได้หลับนอนกับดาราดัง ๆ อย่างลูซี่แบบนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาได้บุญสักปีแล้ว!
แต่คนจำนวนมากขนาดนั้นอยู่ต่อหน้าเธอ เธอกลับไม่กล้าพูดแบบนั้นออกไป!
“รอก่อน เธอยังไม่ขอโทษเลยนี่!” ลูซี่เดินไปที่ข้างหน้าของเธอ พยายามที่จะขัดขวางไม่ให้เธอออกเดิน
