ตอนที่ 347 เห็นแก่ตัว
เพียงแค่เธอมีความเห็นแก่ตัวของตัวเอง แต่เธอกลับไม่รู้ว่าจะพูดความเห็นแก่ตัวนี้ออกมาได้ยังไง
เธออายุเพียงยี่สิบปี ชีวิตของเธอยังอีกยาวไกล โอวหยางลี่ถูกบริษัทจิ่งโจมตีอย่างหนัก โอวหยางลี่ก็ถูกสอบสวนทันที และยิ่งไปกว่านั้นแขนของเขาก็ได้รับบาดเจ็บหนักด้วย
ถึงแม้ว่าเธอจะชอบเขา แต่โอวหยางลี่กลับไม่ชอบเธอ ไม่ชอบแม้แต่น้อย
เพราะงั้นเธอไม่จำเป็นจะต้องมาเสียเวลากับเขา เธอไม่จำเป็นต้องมาอุ้มท้องให้เขาแบบนั้น ชีวิตของเธอหลังจากนี้จะต้องถูกผูกมัดไร้ซึ่งอิสระ
ไม่ช้าก็เร็วเธอก็ต้องออกไปจากบ้านโอวหยาง แต่ว่าเธอไม่สามารถเอาลูกไปด้วยได้ เมื่อถึงวันนั้นเธอจะต้องรับไม่ไหวอย่างแน่นอน
“ลี่เอ๋อร์เป็นยังไงฉันรู้ดีที่สุด เขาพูดต่อหน้าพวกเราอยู่ครั้งหนึ่งว่าให้ลูกเกิดมาได้ แม้เขาจะไม่ยอมรับเด็กคนนี้ แต่ยังไงก็เป็นลูกของตระกูลโอวหยางของพวกเรา ฉันยอมรับ! แต่ว่าเธอไม่ได้รับอนุญาต ไม่คิดเลยว่าเธอจะทำมันพัง!” เฉาลี่เฟยไม่อยากแม้แต่จะโกรธ
เธอและเหอเหมียวไม่มีอะไรจะต้องคุยกันอีก
เธอยอมรับแล้วจะมีประโยชน์อะไร
