ช่วงเวลานั้นเธอไม่ได้พักผ่อน สายตาจ้องมองไปที่จิ่งเป่ยเฉิน เขาเป็นผู้ชายที่เธอรัก แต่ว่าแม่กลับไม่ชอบลูกเขย
“กำหนดวันแล้วหรือยัง?” น้ำเสียงของวิเวียนดังเข้ามาในหูของเธอ
“เดี๋ยวคืนนี้จะไปปรึกษาดูนะคะ!” เธอดื่มชาอุ่น ๆ อย่างสบาย ๆ
แต่ว่าภายในใจกลับร้อนรนและวุ่นวายมากเป็นพิเศษ
“ไม่ว่าจะยังไงก็ขอให้เธอมีความสุข ถ้าหากว่าเธอแคร์ความคิดของแม่เกินไปก็ผ่อนคลายลงบ้าง ในเมื่อเธอส่งข่าวมาก็พิสูจน์แล้วว่าเธอยังมีชีวิตอยู่และยังคอยติดตามดูเธออยู่เสมอ เธอไม่ลองวิธีอื่นเพื่อดึงดูดความสนใจและล่อให้เธอออกมาดู?”
วิธีอื่นที่ดึงดูดความสนใจจากเธองั้นเหรอ?
อันโหรวคิดพิจารณาอยู่ในภวังค์ วิธีอื่นจะได้ผลงั้นเหรอ?
ไม่ทันที่จะเลิกงาน เธอก็ออกมาจากบ้านของวิเวียน ทันทีที่เธอกลับมาถึงบ้าน หน่วนหน่วนและหยางหยางก็เลิกเรียนพอดี
“แม่จ๋า!”
“แม่จ๋า!”
เสียงหัวเราะของเธอดังขึ้น เธอย่อตัวลงคุกเข่าและจุ๊บไปที่แก้มของลูก ๆ “ลูกกำลังดูอะไรอยู่คะ?”
“พวกหนูกำลังดูว่างานแต่งของแม่จ๋ากับพ่อจ๋าจะใส่ชุดอะไร!” หน่วนหน่วนพูดจบก็หยิบชุดตัวน้อยสีแดงสดออกมาให้เธอดู
“แม่จ๋า พ่อจ๋าบอกว่านี่เรียกว่ากุมารทองกุมารีหยกค่ะ!”
