สรุปเรื่องพวกนี้มันส่งผลกระทบเป็นวงกว้างต่อบริษัทจิ่ง ไม่นานข่าวพวกนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งเมือง A ผู้คนก็ได้รับรู้ว่าบริษัทจิ่งกำลังจะปล่อยผลิตภัณฑ์ใหม่ที่สามารถเดินไปซื้อได้แล้ว
โฆษณาง่าย ๆ ทั่วไป พวกเขาคงไม่สนใจไยดีแน่ ๆ
เมื่อออกจากโรงพยาบาล หลินจือเซี๋ยวก็ได้เกาะไปที่แขนของอันโหรวและพูดขึ้นว่า “โหรวโหรว ฉันไม่ได้เจอหน้าหยางหยางกับหน่วนหน่วนนานแล้ว คืนนี้ฉันไปนอนที่บ้านเธอดีไหม?”
อันโหรวยิ้มตอบกลับ “ได้สิ!”
ฉีเซิ่งเทียนที่กำลังเดินอยู่ข้างหลังพวกเขาจ้องไปที่แผ่นหลังของเธอ ก่อนจะพูดด้วยท่าทีผ่อนคลายออกมา
“ฉันไปด้วยนะ!” เขาเอ่ยออกมาพร้อมกับยิ้มอย่างจงใจ
“พวกนายสองคน…..” จิ่งเป่ยเฉินที่กำลังเดินอยู่ข้างหน้า ทันใดนั้นก็พูดขึ้นว่า “ไปได้แค่คนเดียว”
“ทำไม?” ฉีเซิ่งเทียนก้าวเท้าไปข้างหน้า ก่อนจะเดินไปที่ด้านข้างของจิ่งเป่ยเฉิน “พี่เฉิน!”
จิ่งเป่ยเฉินไม่ได้สนใจเขา ก่อนจะขึ้นไปนั่งบนรถ
แต่เดิมเขาก็ไม่คิดอยากจะให้ใครไปที่บ้านของเขาอยู่แล้ว……..
อันโหรวเหลือบสายตามองไปที่ฉีเซิ่งเทียน ก่อนจะขึ้นไปนั่งบนรถเช่นกัน
