ตอนที่ 343 ถึงเวลาแล้ว
แต่ด้วยนักข่าวที่มีจำนวนมาก เธอรู้ดีว่าถึงเวลาแล้ว!
“อะ!”
เธอปล่อยมือของอันโหรวออก ทันใดนั้นเธอก็ล้มลงไปกับพื้น เลือดไหลลงมาที่ขาของเธอ
“ลูกของฉัน ลูกของฉัน……..” เหอเหมียวนอนอยู่บนพื้นพลางตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ “อันโหรว ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เห็นแก่พี่โอวหยาง เธอก็ไม่ควรผลักฉันแบบนี้! เธอก็รู้ว่าฉันอุ้มท้องลูกของเขาอยู่!”
“ต่อให้ใจเธอจะปล่อยพี่โอวหยางไม่ได้ แต่ไม่คิดเลยนะว่าเธอจะไม่ปล่อยลูกของเขาแบบนี้ อ้าากก...เจ็บจังเลย ลูกของฉัน ลูกของฉัน!”
อันโหรวมองดูเลือดที่ไหลออกมาระหว่างขาของเธอ เมื่อเห็นเธอรู้สึกกระสับกระส่ายอยู่เล็กน้อย มือที่จับมือของเธอไว้ทันใดนั้นก็ถูกปล่อยออก ตัวเธอเองยังไม่ทันได้ผลักอะไรเธอเลยด้วยซ้ำ
นักข่าวเริ่มมารวมตัวกันมาเรื่อย ๆ ที่ระเบียงจึงเริ่มมีผู้คนหนาแน่นมากยิ่งขึ้น ไม่ช้าเธอก็รีบล้วงโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกไปที่เบอร์ 120
“ลูกของฉันหายไปแล้ว อันโหรวเป็นเพราะเธอ เป็นเพราะเธอ!” เหอเหมียวนอนอยู่บนพื้น ไม่มีใครกล้าเดินออกไปข้างหน้าเลยสักคน
