ด้านหลังที่อยู่ห่างพวกเขาไปไม่ไกลมากนัก เหอเหมียวกำลังแอบฟังที่พวกเขาคุยกันอย่างเงียบ ๆ ใบหน้าเล็ก ๆ นั้นกวาดตามองไปที่พวกเขาอย่างไร้อารมณ์ ก่อนจะเดินออกไปเหมือนกับว่าไม่เคยยืนอยู่ตรงนั้นมาก่อน
……
ทันใดนั้นเมือง A ก็จับพ่อค้ายารายใหญ่ได้ มีข่าวลือว่าเขารับสารภาพหมดแล้ว รวมถึงซัดทอดทั้งคนซื้อและคนขายร่วมกับเขาด้วย
วันรุ่งขึ้นก็มีคนมาตรวจสอบบัญชีที่บริษัทจิ่ง เนื่องจากมีเงินจำนวนมหาศาลที่เพิ่งได้รับมาเมื่อไม่กี่วันก่อนโดยที่ไม่มีข้อมูลของเจ้าของเลขบัญชี
ซึ่งจิ่งเป่ยเฉินได้ให้คนโอนเงินนี้ออกไปแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะถูกคิดว่าไปคบค้ากับคนค้ายา
เป็นเรื่องน่าขำสิ้นดี จิ่งเป่ยเฉินเป็นคนยังไงถึงต้องไปคบค้าสมาคมกับพ่อค้ายา จะเป็นไปได้ยังไงที่จะใช้บัญชีของบริษัทจิ่ง เขาไม่ได้โง่นะ
เจ้าหน้าที่ตุลาการสองสามคนยืนอยู่ด้านหน้าโต๊ะทำงานของจิ่งเป่ยเฉิน ก่อนจะโค้งคำนับให้ “ประธานจิ่ง รบกวนขอความร่วมมือจากท่านสักครู่ได้ไหมครับ?”
“ประธานจิ่ง เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่มาก หากไม่ตรวจสอบ พวกเราคงไม่สามารถให้การอธิบายได้” ผู้นำการสอบสวนมองเขาด้วยความเคารพ รอยยิ้มบนใบหน้านั้นกว้างยิ่งกว่าอะไร
