เธอจึงวางใจลง เมื่อจิ่งเป่ยเฉินไม่ได้พูดอะไรอีก
เธอนอนหลับตาลงและค่อย ๆ ผล็อยหลับไป
เวลาเที่ยงคืน
เธอฝัน ในฝันร่างกายของเธอนั้นถูกก้อนหินใหญ่ทับอยู่ มันหนักจนเธอหายใจไม่ออก
เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาก็พบว่าจิ่งเป่ยเฉินกำลังทับอยู่บนตัวของเธอ ภายในห้องที่มืดสนิท มองเห็นหน้าเขาไม่ชัด แต่ว่าเธอกลับรู้สึกถึงความโกรธที่ออกมาจากตัวเขา
เธอเอื้อมมือไปเปิดไฟและหันไปมองเขา “อา…….”
จิ่งเป่ยเฉินจับไปที่คางที่ได้รับการกระแทกจนบาดเจ็บ สีหน้าที่เย็นชาของเขาจับจ้องมาที่เธอ
ที่แท้คำพูดของเขาที่ว่านั้นก็ไม่นับ ถ้าผู้ชายเชื่อถือได้ แม่หมูก็ปีนต้นไม้ได้แล้ว[1]
จิ่งเป่ยเฉินคนโกหก!
เธอจ้องไปที่เขาถึงได้รู้ว่าตอนนี้เธอโป๊เปลือย บนร่างกายของเธอไม่มีเสื้อผ้าอยู่แล้ว
เขาถอดมันออกตั้งแต่เมื่อไหร่?
เธอพยายามดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มที่ตัวของเธอ พลางจ้องไปที่เขาอย่างโกรธเคือง “บอกแล้วไงว่าคืนนี้ไม่ให้มานอนที่เตียงของฉัน! บิ๊กบอส ความซื่อสัตย์ของนาย! ความน่าเชื่อถือของนายอยู่ไหน?!”
“เวลาเที่ยงคืนผ่านไปแล้ว” ลิ้นของจิ่งเป่ยเฉินเลือดออก น้ำเสียงที่พูดออกมาไม่ได้มีท่าทีที่โกรธเคืองแต่อย่างใด
