ตอนที่ 334 จิ่งเป่ยเฉินนายมันโอเวอร์เกินไป
จิ่งเป่ยเฉินนายมันโอเวอร์เกินไปแล้ว!
คนที่อยู่ด้านหลังนั้นแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนที่จะวางชามกับตะเกียบไว้แล้วนั่งลงบนเตียงพลางมองเธอกินข้าว
ครอบครัวของเธออยู่ข้างกาย ยังมีเรื่องอะไรที่มีความสุขกว่านี้อีกงั้นเหรอ?
ถ้าหากหาแม่เจอ เธออาจจะดีใจกว่านี้แน่ ๆ
แม่… จิ่งเป่ยเฉิน…
เธอหยิบตะเกียบขึ้นมาพลางมองไปที่จิ่งเป่ยเฉิน เธอยังไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้น ดังนั้นก็ไม่ควรด่วนสรุปกับเขาแบบนั้น ค่อยพูดแล้วกัน!
อย่าเพิ่งตัดสินโทษประหารเขา ถ้าเกิดเขาไม่มีความเกี่ยวข้องขึ้นมาคงไม่ยุติธรรม
แต่ถ้าเกิดว่ามีความเกี่ยวข้องกันจริง ๆ เธอจะทำยังไง?
เธอมองไปที่หน่วนหน่วนและหยางหยาง ลูก ๆ ที่น่ารักทั้งสองของเธอ เธอจะทิ้งพวกเขาไปได้ยังไง
ทันใดนั้นน้ำตาก็เอ่อล้นออกมาจากดวงตา ทำให้ภาพตรงหน้าเลือนรางจนมองอาหารตรงหน้าไม่ชัดเจน
แปะ
น้ำตาไหลหยดลงมาบนมือซ้ายของเธอ
“แม่จ๋า แม่จ๋า หน่วนหน่วนดื้อเหรอ ทำไมแม่จ๋าถึงร้องไห้?”
