ถึงจะเป็นแบบนั้น ความสงสัยภายในใจของอันโหรวก็ยังมีอยู่ พวกเขาอยู่ด้วยกันได้ไม่นานหรอก
“พวกเราเป็นคู่รักวัยเด็กสิบปี ตั้งแต่อายุสิบปีจนเธออายุยี่สิบปี พวกเราอยู่ด้วยกันตลอด” จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นมา
ราวกับว่าอยากให้เหอเหมียวหึง และราวกับว่ากำลังพูดให้ตัวเองฟัง
แต่ว่าในปีนั้นที่เธออายุยี่สิบปี เขากลับไปแต่งงานกับผู้หญิงอีกคน คนที่เขาไม่ได้รัก
“ฉันรู้จักเธอเมื่อตอนบ่าย วันนั้นพระอาทิตย์ส่องแสงใต้ต้นแปะก๊วยในบ้านสวนอัน เธอนั่งอยู่หน้ากระดานวาดภาพและวาดภาพอย่างจริงจัง ฉันคิดว่าเธอจะวาดวิวทิวทัศน์ตรงหน้าฉัน แต่เมื่อเดินไปก็พบว่าเธอวาดภาพสร้อยคอ และเธอก็ออกแบบมัน”
ตอนนั้นเพิ่งสิบขวบ เธอต่างจากเด็กที่อายุสิบขวบคนอื่น ๆ เป็นอย่างมาก
