ตอนที่ 331 เยี่ยมจริง ๆ เขายังมีชีวิตอยู่
แต่น้ำตาของเธอก็ได้ไหลออกมาไม่มีท่าทีที่จะหยุด เยี่ยมจริง ๆ เขายังมีชีวิตอยู่
“โหรวโหรว เธอจะยอมตามฉันไปหรือเปล่า?” เสียงของโอวหยางลี่ดังขึ้นมาในหูของเธอ
เธอส่ายหน้า ส่ายหน้าแบบไม่คิดชีวิต
“เธอเห็นเขาแล้ว เธอก็ไม่คิดอยากจะไปกับฉันสินะ ทั้งหมดเป็นเพราะมันใช่ไหม เมื่อคืนเธอก็ยอมเต็มใจไปกับฉันแล้วนี่!” โอวหยางลี่เกือบตะโกนออกมาเสียงดังด้วยความโกรธเกรี้ยว
เธอรู้สึกว่าหูของตัวเองจะหนวกเพราะเสียงของเขา แต่ตอนนี้เธอกลับไม่ได้สนใจมันเลยสักนิดเดียว
เธอยังคงมองดูจิ่งเป่ยเฉินอยู่ตลอดเวลา ตัวของเขาค่อย ๆ ขยับเข้าใกล้เธอมากขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งใกล้เข้าไปอีก
แต่แล้วในช่วงเวลานี้เอง เขาก็ถูกพวกบอดี้การ์ดที่มีร่างกายกำยำขวางไว้
แต่ที่ด้านหลังของเขาเองก็มีคนจำนวนมากที่เดินตามมา ทันใดนั้นเธอก็เห็นปืนที่อยู่ในมือของจิ่งเป่นเฉินถูกยกขึ้นมา
ครั้งที่แล้วตอนที่อยู่ในโรงพยาบาล เธอก็ได้รู้ว่าจิ่งเป่ยเฉินมีปืนพกติดตัวเอาไว้ แต่ก็คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะหยิบมาใช้จริง ๆ เมื่อมองดูคนพวกนั้นถือปืนติดตัวไว้ หัวใจของเธอก็รู้สึกเจ็บปวด
