ตามหลักการแล้วพี่เฉินกับพี่สะใภ้ก็มีความทรงจำด้วยกัน แม้จะไม่ได้เป็นการบอกเล่า แต่จากการคาดเดาอาจจะไม่ค่อยดีนัก
ไม่อย่างนั้นเมื่อก่อนพี่สะใภ้คงไม่ตาบอดเลือกคนอย่างโอวหยางลี่ ไม่ใช่พี่เฉิน!
ดูเหมือนว่าช่วงเวลาการเจอกันระหว่างคนนั้นสำคัญจริง ๆ
ถ้าเจอจิ่งเป่ยเฉินก่อนละก็ รักในวัยเด็กที่โรแมนติกถึงสิบปีนั่นคงไม่มีทางได้เป็นโอวหยางลี่!
เมื่อจิ่งเป่ยเฉินได้ยินคำพูดของเขา จากสีหน้าที่เรียบเฉยกลับเย็นชาและมืดมนลงราวกับชั้นน้ำแข็ง
“เธอไม่ใช่โหรวโหรว”
“อะไร?” ฉีเซิ่งเทียนก้มหน้าลงและคลิกเม้าส์เพื่อเล่นวิดีโออีกครั้ง ไม่นานคลิปวิดีโอที่ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็เล่นจบ “ใช่สิ! ไม่ว่าจะใครมาดูก็เป็นพี่สะใภ้!”
ฉีเซิ่งเทียนรู้สึกว่าเขาอยู่ภายในห้องทำงานที่อุณหภูมิห้องอบอุ่น แต่จู่ ๆ กลับรู้สึกเหมือนถูกโยนออกไปข้างนอกที่เย็นยะเยือกและหิมะก็ตกหนักราวกับขนห่าน
“พี่บอกไม่ใช่ งั้นก็ไม่ใช่!” เขาเลื่อนเม้าส์คลิกย้อนกลับไปดูอีกครั้ง
