หมดหนทาง เขาจึงเรียกหลินจือเซี๋ยวเข้ามา ไม่ช้าบนโต๊ะก็ถูกเก็บและทำความสะอาดอย่างเรียบร้อย เพียงแต่ว่าในห้องทำงานยังคงมีกลิ่นอาหารลอยฟุ้งอยู่ทั่วห้อง
“พี่เฉิน สรุปว่าพี่เรียกฉันมาทำไม?”
ฉีเซิ่งเทียนมองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ บนหน้าจอปรากฏภาพบนสะพาน ถนนเส้นนั้นมีกล้องวงจรปิดอยู่ ในคลิปวิดีโอรถพุ่งชนกับรั้วกั้นและตกลงไปในน้ำ
ในภาพผู้หญิงที่นั่งอยู่เบาะคนขับ ถึงแม้ว่าจะก้มหน้าอยู่แต่ว่าการแต่งตัวนั้นคล้ายกับอันโหรวมาก
แต่ว่าพวกเขายืนยันว่ารถคันนั้นไม่ใช่รถของอันโหรว และไม่เชื่อคลิปวิดีโอนี้ แต่ว่ากล้องวงจรปิดตามถนนหนทางต่าง ๆ จับภาพอันโหรวที่นั่งอยู่ในรถได้ แต่เธอนั่งอยู่ด้านหลังคนขับ และด้านหลังนั้นก็มีโอวหยางลี่อยู่ด้วย
หลังจากนั้นก็หารถคันนี้ไม่เจออีกเลย และตอนที่ปรากฏก็เหลือเพียงเธอที่นั่งอยู่เบาะคนขับ
“พี่เฉิน พี่หมายความว่าเป็นโอวหยางลี่ที่พูดกระตุ้นอะไรให้พี่สะใภ้หงุดหงิด? ยังหาเจออีกว่าพวกเขาไปมหาวิทยาลัยด้วยกันเพื่อรื้อฟื้นความทรงจำ?!” ฉีเซิ่งเทียนส่ายหน้าเล็กน้อย แบบนี้มันน่ากลัวเกินไปจริง ๆ
ไม่คิดว่าจะใช้วิธีแบบนี้
