ตอนที่ 326 อาเจียน
โอวหยางลี่ที่ยืนเฝ้าอยู่ในห้องได้ยินเสียงเธออาเจียนไม่หยุดก็นึกถึงตอนที่ไปแผนกตรวจร่างกายฉุกเฉินในวันนี้ แม้ว่าภายในใจจะโกรธไม่หายแต่ว่าอย่างน้อยก็คิดปลอบใจอันโหรว
เธอไม่ควรรังเกียจหรือขยะแขยงเขาจนอาเจียนออกมา แต่เพราะกระเพาะเธอไม่ดี
หลังจากที่อันโหรวอาเจียนออกมาอีกครั้ง เธอก็ทรุดตัวลงไปทันที แทบจะไม่มีแรงเดิน เธอพิงกำแพงอย่างอ่อนแรง
“ไปห้องถัดไป” โอวหยางลี่มองเธอ ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เมื่อเขาพูดจบก็มองเธอ ก่อนจะเดินเข้าไปพยายามที่จะประคองเธอ อันโหรวไม่แม้แต่จะมองหน้าเขา เพียงแค่เหลือบมองมือของเขาเล็กน้อยเท่านั้น “ฉันเดินเองได้”
“โหรวโหรว ตอนนี้เธอเป็นแบบนี้ยังจะเดินได้อีกงั้นเหรอ?”
“ได้!” แม้เธอจะขาขาดก็ไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเขา
เธอไม่ชอบจนถึงขั้นเกลียด
เธอปฏิเสธโอวหยางลี่ที่ยืนแข็งทื่ออยู่ที่เดิมอย่างไร้เยื่อใย สายตานั้นมองเธอเดินจากไปอย่างช้า ๆ
การก้าวเท้าของเธอนั้นเชื่องช้ามาก ค่อย ๆ ขยับทีละก้าว ร่างกายบาง ๆ ที่อยู่ภายใต้ผ้าห่มด้านใน มือสีขาวซีดโผล่ออกมาจากผ้าห่มเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ตกลงไป
