เธอยิ้มออกมา แต่ไม่ได้พูดอะไร
โอวหยางลี่รีบร้อนเพราะต้องไปขึ้นศาล เขายืนนิ่งมองดูเธอสักพักหนึ่งก่อนจะออกไป
เมื่อโอวหยางลี่เดินออกไปก็สั่งให้บอดี้การ์ดคุ้มกันสถานที่เอาไว้ ภายในวิลล่าจึงเหลือเพียงคนรับใช้ที่หูหนวกและเป็นใบ้เท่านั้น
ที่ด้านนอกหิมะยังคงตกอยู่ตลอด แต่หิมะนั้นกลับเบาบางมาก แต่เมื่อกองรวมกันก็กลายเป็นก้อนใหญ่ เมื่อคืนหิมะได้ตกหนักไปแล้ว
แต่ข้างในใจของเธอตอนนี้ก็เหมือนกับมีหิมะที่ตกหนักอยู่ตลอดเวลา
ก่อนหน้านั้นได้รับข้อความจากแม่ เธอก็คิดว่าถ้าหากหลังจากนี้ต้องแยกจากเขาไปก็คงทำได้ แต่กลับต้องมาเจอเรื่องแบบนี้เข้า เธอเองก็ไม่เคยคิดมาก่อน
ไม่ได้แยกจากกัน แต่ตายจากกัน…
เธอรู้สึกว่าหัวใจของเธอเจ็บแปลบขึ้นมา ทั้งยังรู้สึกเวียนหัวขึ้นมาดื้อ ๆ จากการที่นั่งอยู่กับที่เมื่อคืน ดูคล้ายกับว่าตัวเธอตอนนี้เริ่มจะเป็นหวัดขึ้นมาแล้ว
เธอเดินขึ้นไปด้านบนเพื่อหากระดาษกับปากกา เพื่อเขียนคำว่า ‘ซุปขิง’ และยื่นให้กับคนรับใช้ คนรับใช้เหลือบมองเธอก่อนจะพยักหน้าซ้ำไปมาและเดินไปที่ห้องครัว
