ตอนที่ 314 เธอดีใจก็คงไม่สายเกินไปหรอก!
ถังซั่วเองก็มองไปที่พวกเขา ก่อนจะเผยรอยยิ้มที่อ่อนโยนขึ้นมา “เข้ามาดูพวกเขาสิ”
“ขอบคุณค่ะ” อันโหรวตอบกลับอย่างสุภาพ ก่อนจะเดินตรงไปเล่นกับหยางหยางและหน่วนหน่วน
จิ่งเป่ยเฉินและถังซั่วไม่ได้เจอกันนาน จึงเดินลงบันไดเพื่อออกไปพูดคุยกัน
“แม่จ๋า หนูไม่เป็นอะไรแล้ว หนูสามารถลุกออกจากเตียงได้แล้วค่ะ” หน่วนหน่วนมองเธอด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง สายตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
นั่นก็เพราะถึงแม้ตัวเธอจะไม่บาดเจ็บจนถึงกระดูก แต่หลังจากที่ผ่านไปนานขนาดนั้น เธอก็พยายามลองลุกจากเตียงดู แต่ก็รู้สึกกังวลไม่ใช่น้อย
“แม่จ๋า พี่ชายวันนี้ก็ลุกจากเตียงได้แล้วด้วย“ หน่วนหน่วนมองไปที่แม่ ก่อนจะขายพี่ชายออกไปบ้าง
ตลอดวันพวกเขาก็อยู่แต่ในห้องและเล่นด้วยกันอยู่เสมอ อันโหรวหันหน้าไปมองหยางหยาง มือของเขากำลังถือหนังสืออยู่เล่มหนึ่ง
เขากำลังจ้องมองท่าทีของแม่ด้วยท่าทางใจเย็น ก่อนจะพูดไปอย่างช้า ๆ ว่า “แม่จ๋า ผมผิดไปแล้ว”
