ตอนที่ 315 ปวดใจกับไอคิวของนายจริง ๆ
อันโหรวมองไปที่ใบหน้าของเขาที่กำลังดูบูดบึ้ง ก่อนจะเอ่ยคำพูดที่สงบออกไป “ปวดใจกับไอคิวของนายจริง ๆ”
เธอหยิบกระเป๋าและลุกขึ้นเดินออกไป
“โหรวโหรว!” โอวหยางลี่รีบลุกขึ้นเดินตามเธอไป เขายังพูดไม่จบเลยด้วยซ้ำ ทำไมเธอถึงได้รีบไปขนาดนี้
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินตามหลังมา เธอก็ก้าวเท้าโดยไม่หยุดเดินแม้แต่น้อย “ประธานโอวหยางคะ เรื่องที่เกิดในอดีตฉันไม่อยากจะมานั่งคิดเรื่องพวกนี้อีกแล้ว ทำไมคุณถึงได้เอาแต่คอยเตือนเรื่องอดีตที่โง่เขลาของฉัน เรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น ทุกอย่างมันจบแล้วค่ะ พวกเราเลิกกันไปนานแล้ว ทุกอย่างมัน over หมดแล้วค่ะ!”
โอวหยางลี่พลันยืนแข็งทื่อเป็นตอไม้ มือที่คิดจะเอื้อมไปข้างหน้ากลับว่างเปล่า จับอะไรไม่ได้เลยสักนิดเดียว
ท่ามกลางสายตาของเขา ตัวเธอที่ยืนอยู่ข้างหน้าค่อย ๆ เดินออกไปอย่างเด็ดเดี่ยว ผู้หญิงที่เขารักหมดหัวใจ ในตอนนี้ได้หายไปจากโลกนี้แล้ว และจากนี้ไปเธอไม่ใช่ของเขาอีกต่อไปแล้ว
พวกเราจบกันแล้ว
ทุกอย่างมัน over หมดแล้ว
ปัง!
