ตอนที่ 316 เมื่อได้ยินเสียงเขาก็คิดถึงเขาขึ้นมาทันที
เสียงกระซิบทุ้มต่ำจากปลายสายผ่านเข้ามาในหูของเธอ “อย่างแรกก็โทรศัพท์หาเธอก่อนเลย”
ตอนแรกเธอไม่ได้โกรธ เมื่อได้ยินเสียงแบบนี้ของเขากลับหัวเราะออกมา
ภายในห้องนอนขนาดใหญ่มีเพียงเธอคนเดียว เมื่อได้ยินเสียงเขาก็คิดถึงเขาขึ้นมาทันที
น้ำเสียงที่แผ่วเบา “นายคงเหนื่อยน่าดูเลย ตอนนี้ไปกินข้าวแล้วก็พักผ่อนเถอะ รีบกลับมาไว ๆ นะ”
“อืม ราตรีสวัสดิ์”
เขากำโทรศัพท์ไว้แน่น ตอนนี้เธอควรจะนอนได้แล้ว
“ราตรีสวัสดิ์” หลังจากที่พูดออกไปเสียงฟู่ ๆ จากเครื่องทำความเย็นก็ดังขึ้น เขากำลังยืนอยู่ข้างหน้าต่าง เมื่อได้ยินเสียงฉีเซิ่งเทียนเรียกเขาก็หันกลับไปมองทันที
ผ่านไปสามวันกับการที่จิ่งเป่ยเฉินเดินทางนอกสถานที่ หิมะที่ตกอยู่นอกหน้าต่างได้หยุดลงแล้ว
วันนี้เธอได้รับโทรศัพท์จากเหอเหมียวที่ต้องการนัดเจอกัน สถานที่คือร้านอาหารไทยที่อยู่ไม่ไกลจากบริษัทจิ่ง
เนื่องจากอยู่ห่างกันไม่ไกลมากนัก เพราะงั้นเธอจึงไม่ได้ขับรถมา แต่เลือกที่จะเดินไปแทน