ตอนที่ 312 แบ่งเตียงให้ฉันครึ่งหนึ่ง
“นายไม่แบ่งเตียงให้ฉัน แล้วนายจะลากฉันมาทำไม?”
“ครึ่งเตียงไม่ได้ แต่ว่าตรงนี้ได้” เขามองใบหน้าเธอท่ามกลางความมืดสลัว แม้จะไม่ชัดเจนแต่ว่าเขาก็พอจะมองเห็นใบหน้าเล็ก ๆ ที่แดงระเรื่อของเธอ มันดูน่ารักเอามาก ๆ
“ในที่สุดคุณก็แสดงความเป็นสุภาพบุรุษออกมา จะยอมไปนอนตรงโซฟาแล้วใช่ไหม เยี่ยมไปเลย เชิญเลยค่ะ!” เธอกลับพบว่าฉีเซิ่งเทียนนั้นยังมีความสุภาพบุรุษอยู่
ถ้าหากเขายอมยกเตียงให้เธอนอนจริง ๆ ละก็
“ที่ฉันหมายถึงคือ……..”
“คืออะไร?”
ฉีเซิ่งเทียนพลิกตัวกดตัวเธอเอาไว้และใช้น้ำเสียงที่คลุมเครือ “แบบนี้ทั้งเตียงเป็นของเธอ”
“เตียงมันก็เป็นของฉันแต่แรกอยู่แล้ว!” เธอคำรามออกมา แต่ว่าเขากลับไม่สนใจเลยสักนิด เธอกลืนน้ำลายเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย
“คุณลุกออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ผู้จัดการฉี คุณอยากมีคดีเหรอ?” พวกเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่จู่ ๆ เขากลับทำกับเธอแบบนี้
ที่แท้ก็เป็ยเพลย์บอยสมคำร่ำลือจริง ๆ นิสัยแก้ไม่ได้!
“ฉันแค่กลัวว่าเธอจะหนาวเกินไป กอดเอาไว้แบบนี้อุ่นดีนะ” เขายังไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย!
