หลังจากที่กลับมาก็ไม่ได้เจอคนในตระกูลอันเลย การได้เห็นเธอนั้นทำให้ดีใจเป็นอย่างมาก เมื่อก่อนทั้งสองคนนั้นสนิทกันดี
เพียงแต่ว่าห้าปีกว่ามานี้ไม่ได้ติดต่อกันเลย
จิ่งเป่ยเฉินโอบไปเธอและใช้น้ำเสียงที่ไม่ได้สนใจ “ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะ!”
“รู้แล้ว คุณสามี!”
พ่อบ้านเชิญอันหยาพั่นเข้ามาในบ้านและเสิร์ฟน้ำชา ก่อนจะให้นั่งลงบนโซฟาเพื่อรอเธอ
เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องตระกูลอันที่เห็นอะไรมามากมายตั้งแต่เด็ก ดังนั้นจึงรู้ประวัติของตระกูลจิ่งเป็นอย่างดี
ตอนนี้ที่เธออยู่ในนี้ เธอกลับรู้สึกว่าบ้านตระกูลจิ่งนั้นงดงามหรูหรากว่าที่คิดจินตนาการ รายละเอียดที่โดดเด่นสง่างามอย่างชัดเจน
เธอจำได้ว่าเมื่อไม่นานมานี้ได้ดูคลิปวิดีโอจิ่งเป่ยเฉินขออันโหรวแต่งงาน ตระกูลอันล่มสลาย อันโหรวที่ไม่เหลืออะไรแล้วแต่กลับมีผู้ชายที่สง่างามเหนือคนอื่นมารัก
ทำไมเธอจะไม่มาดู
เธอไม่ได้ถืออะไรติดไม้ติดมือมา แม้แต่เงินก็ไม่ได้พกมา หวังเพียงว่าจะมาค้างที่นี่
อันหยาพั่นเห็นอันโหรวที่เดินลงมาจากชั้นบนก็ลุกขึ้นอย่างตื่นเต้น แต่ว่าคนที่ลงมากลับเป็นเธอคนเดียว
“พี่คะ!” อันหยาพั่นเดินไปหาเธอพลางพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวาน
