“คุณจะล้อเล่นอะไรอีก? ออกไปเลยนะ!” เธอพูดจบก็เริ่มรู้สึกว่าระยะห่างระหว่างเขากับเธออยู่ใกล้ชิดกันมากเกินไป เธอจึงรีบถอยหลังออกไปสองก้าว
ฉีเซิ่งเทียนเมื่อเห็นเธอเคลื่อนไหวแบบนั้นก็เดินไปข้างหน้าตามเธอสองสามก้าว เขาเดินไปหาเธออย่างไม่รีบร้อนพลางก้มหน้ามองไปที่ตัวเธอ “ตอนนี้เธอจะยอมรับแล้วหรือยัง?”
ปากสีชมพูที่ดูน่าหลงใหลแบบนั้น ยิ่งกินก็ยิ่งอร่อย กินแค่ครั้งเดียวย่อมไม่พอ คิดอยากจะกินมันอีก…………
หลินจือเซี๋ยวกัดริมฝีปากตัวเอง คิดมองหาสิ่งของมาใช้เป็นอาวุธ แต่มองดูแล้วกลับไม่มีอะไรเหมาะสมเลยสักนิด ก็คงจะมีเพียงหมัดของเธอเท่านั้นแหละที่ดูเหมาะสมที่สุด
เธอยกกำปั้นขึ้นมาพร้อมกับชี้ไปที่เขา “อย่าเข้ามานะ ล้างหน้าของตัวเองไป แล้วออกจากบ้านของฉันไปซะ! ไม่อย่างนั้นละก็ ฉันจะต่อยคุณจริง ๆ ด้วย!”
