“เธอรู้อะไรไหม นี่ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีนะ มันจะสบาย ไม่เจ็บอีกด้วย ทั้งลิ้มรสของมันดูอร่อย ไม่คิดอยากจะลองดูหน่อยเหรอ?” ฉีเซิ่งเทียนรู้สึกว่าตัวเองเริ่มที่จะชื่นชอบไม้ประดับทั่ว ๆ ไปเสียแล้ว ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่มีทางที่จะปล่อยให้เธอถูกคนอื่นเด็ดไปแน่ ๆ ทุกอย่างต้องเป็นของเขา เป็นประสบการณ์ให้เขาได้เชยชม
“จูบที่ไหนจะมาเจ็บ? คุณอย่ามาโกหก! ออกไปเลย!” เธอกำหมัด คิดอยากจะต่อยไปที่ใบหน้าของเขา
แต่เมื่อเห็นใบหน้าของเขาแล้ว ไฝที่อยู่บนใบหน้าก็ชวนทำให้เธออยากจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง
“มันเจ็บอยู่แล้ว ถ้าเธอลองเดี๋ยวก็รู้เอง” ฉีเซิ่งเทียนไม่ได้สนใจกำปั้นน้อย ๆ ของเธอเลยสักนิด เขาเอื้อมมือไปจับแขนของเธอไว้แล้วดึงเข้ามาแนบชิดติดกันอีกครั้งหนึ่ง
หลินจือเซี๋ยวเริ่มตื่นตระหนกขึ้นมา เมื่อคิดถึงจูบร้อนแรงที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ เธอก็รีบทุบตีฉีเซิ่งเทียนที่หน้าอกทันที “คนบ้า คนผีทะเล ออกไปนะ ปล่อยฉันนะ!”
หลินจือเซี๋ยวมีเรี่ยวแรงคล้ายกับลูกแมวตัวน้อยที่ข่วนไปมาใส่เขา ทำให้ไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด เขามองใบหน้าของเธอที่ทำแบบนั้นโดยไม่โกรธเลยสักนิด
