“เพราะฉะนั้นคุณก็ไปหาผู้หญิงที่ยอมอยู่กับคุณ!” เธอโต้ตอบอย่างไม่ยินยอม
ยอมอยู่….
เขาเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในครอบครัวฉี ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ถึงขั้นต้องการให้ผู้หญิงยอมอยู่กับเขา
ทันใดนั้นฉีเซิ่งเทียนก็เดินเข้ามาใกล้เธอ จ้องมองดวงตาที่เปิดเผยสีหน้าจริงจัง “ถ้าหากฉันเป็นคนธรรมดา ไม่มีเงินทอง เธอจะยอมอยู่กับฉันไหม?”
“จะ จะ จะเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นได้ยังไงกัน ผู้จัดการฉีที่ยอมแสร้งไม่มีฐานะ ยอมลดตัวมาพูดแบบนี้ ผู้จัดการฉี หากคุณเป็นคนธรรมดา ตราบใดที่ตระกูลจิ่งยังไม่ล่มสลาย ประธานจิ่งก็ไม่หักเงินคุณหรอก” ระหว่างพวกเขานั้นสนิทสนมกันมาก
เธอวางมือบนโซฟา ก่อนจะค่อย ๆ ขยับถอยหลังไปอย่างเงียบ ๆ
ทันทีที่เธอเคลื่อนไหว ฉีเซิ่งทียนก็ขยับตาม แผ่นมันฝรั่งที่อยู่ในมือของเธอนั้นตกลงไปกระจัดกระจายที่พื้น
