หลินจือเซี๋ยวยื่นแผ่นมันฝรั่งในมือให้เขา “ผู้จัดการฉี นี่มันบ้านของฉันนะ”
“ฉันรู้!” ฉีเซิ่งเทียนหยิบแผ่นมันฝรั่งและลองกินมัน ของกินเล่นพวกนี้มันอร่อยนักเหรอ?
“แล้วยังไง?” ฉีเซิ่งเทียนจ้องไปที่หลินจือเซี๋ยวที่กำลังอึ้งอยู่
“แล้วยังไง?” หลินจือเซี๋ยวดึงมือกลับ เขายังมีหน้ามาถามอีก “ที่ที่คุณจะอาบน้ำไม่ใช่ที่นี่ไง เชิญคุณลุกขึ้นแล้วเดินออกไปสิบก้าว เปิดประตูแล้วออกไปด้วยค่ะ”
“ค่าเช่าห้องของเธอเดือนละเท่าไร? ฉันจะเช่า” เธอไม่เชื่อหรอก!
“ขอโทษนะคะ ฉันไม่ปล่อยเช่าอะไรทั้งนั้น” อยู่กับฉีเซิ่งเทียนทั้งเช้าเย็นแบบนั้น หัวของเธอยังไม่มีปัญหานะ!
ผู้หญิงคนนี้อยู่กับจิ่งเป่ยเฉินมาตั้งนาน จะกล้าเกินไปหน่อยแล้ว
“เธอรู้ไหมว่ามีผู้หญิงอีกมากมายที่รอคอยโอกาสจะทำแบบนี้?” แต่เธอกลับไม่ยอมรับโอกาสดี ๆ