ตอนที่ 304 สถานีตำรวจ
“ส่งตัวไปสถานีตำรวจเถอะ!” ตอนนี้ที่ที่เหลียวเว่ยควรจะอยู่คือที่นั่น มีแค่ที่นั่นเท่านั้น
จิ่งเป่ยเฉินไม่ได้พูดอะไรอีก ฉีเซิ่งเทียนเองก็เข้าใจในความหมายของเขา ดังนั้นเขาจึงโอบตัวอันโหรวออกไปทันที
ฉีเซิ่งเทียนเล่นปืนที่อยู่ในมือของเขา “เธอบังอาจทำให้หลานที่น่ารักทั้งสองคนของฉันต้องมานอนที่โรงพยาบาลก่อนฉลองตรุษจีน สมควรรับโทษสถานเดียว!” ส่งเธอไปสถานีตำรวจนั้นง่ายเกินไป!
“นายจะทำอะไร?”
“เธออย่ามายุ่ง!”
“ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!”
เหลียวเว่ยตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ แต่ฉีเซิ่งเทียนก็ยังคงก้าวเข้าไปใกล้เธอ
ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!
เสียงปืนดังขึ้นห้านัด ร่างกายของเหลียวเว่ยแน่นิ่งไป เธอรู้สึกถึงเลือดที่ไหลออกมา เหมือนว่าชีวิตของเธอนั้นกำลังจะค่อย ๆ จากไปอย่างช้า ๆ
โอวหยางลี่ก้มลงมองเธอ ไหล่ทั้งสองข้าง ขาทั้งสองข้าง และมือซ้าย รวมถึงมือขวาที่จิ่งเป่ยเฉินนั้นยิงไปก่อนหน้า