เธอรู้ว่าอันโหรวคงไม่มีทางมาอยู่กับโอวหยางลี่ได้ แต่อย่างน้อยเธอก็ต้องทำให้โอวหยางลี่เกลียดเธอให้ได้ ไม่ต้องชอบเธอสิดี!
“โหรวโหรว ที่เธอพูดมาเป็นความจริงงั้นเหรอ?” โอวหยางลี่หันหน้าไปมองอันโหรว ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“นายถามฉันด้วยทัศนคติแบบไหนกัน? เรื่องที่ฉันไม่เคยทำจะอธิบายให้นายเข้าใจได้ยังไง?” เธอพูดโดยไม่หันไปมองโอวหยางลี่เลยแม้แต่น้อย
พอพูดจบก็ก้มหน้าลงไปมองเหลียวเว่ย “ถ้าเธอกังวลเรื่องลูกขนาดนั้นก็ควรจะเข้าใจความรู้สึกของฉันบ้างนะ ฉันเองก็เป็นแม่คน ฉันมีลูกมาตั้งห้าปีก็รักลูกมากเหมือนกัน แล้วในฐานะคนเป็นแม่จะไปทำร้ายเด็กบริสุทธิ์ที่ยังไม่ทันลืมตาดูโลกได้ยังไง แต่เพราะเธอทำให้หยางหยางกับหน่วนหน่วนต้องนอนที่โรงพยาบาลอยู่แบบนี้ ถ้าหากไม่พาเธอเข้าไปสู่กระบวนการยุติธรรมแล้วละก็ หัวใจฉันที่เกลียดเธอก็คงไม่มีทางลบเลือนหายไปได้หรอก”
เมื่อโอวหยางลี่ได้ฟังสิ่งที่อันโหรวพูด เป็นไปได้ไหมที่หน่วนหน่วนกับหยางหยางจะถูกเหลียวเว่ยจัดการทุกอย่างจนทำให้เกิดอุบัติเหตุขึ้น?
“ทำไมเธอถึงได้ทำเรื่องโหดร้ายแบบนี้!?” โอวหยางลี่ก้มหน้าลงและพูดอย่างรุนแรงใส่
