“ฉันจะกลายเป็นคนที่โหดร้ายก็ต่อเมื่อคนคนนั้นทำร้ายลูกของฉัน เธอฆ่าลูกของฉันก็สมควรแล้วนี่ โชคดีที่เด็กคนนั้นไม่ได้เกิด ไม่อย่างนั้นเขาคงเป็นทุกข์แน่ที่พ่อของเขากลายเป็นคนแบบนาย!”
“แน่นอน ถ้าหากฉันรู้ว่าเธอตั้งท้อง ฉันเองก็ไม่อยากให้เขาเกิดมาเหมือนกัน!”
อันโหรวแทบจะหมดคำพูด “ลูกของเธอไม่ใช่ฉันฆ่าหรอก นี่ไงหลักฐาน”
เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ในนั้นมีวิดีโอของเหอเหมียว
“เธอเลิกเสแสร้งได้แล้ว เธอรู้ว่าฉันจ้างคนให้ไปฆ่าเด็กในท้องของเหลียวเว่ย! เธอคิดจะทำอะไรกันแน่? ถือว่าฉันขอร้อง อย่าบอกเรื่องนี้กับพี่โอวหยางนะ!”
ทันทีที่เสียงของเหอเหมียวเริ่มเบาลง เหลียวเว่ยก็รีบหันหน้าไปมองเหอเหมียวที่ตอนนี้กำลังยืนอยู่ที่หน้าประตูด้วยท่าทีเกลียดชัง ตัวที่ผอมเพรียวของเธอแนบชิดติดกับประตู เพราะเธอได้ยินเสียงที่พวกเขาทะเลาะกันอย่างรุนแรง และได้ยินอันโหรวพูดถึงหลักฐาน เธอก็แทบจะทนไม่ไหว คิดจะออกจากที่แห่งนี้ในทันที
