ตอนที่ 299 ฉันดีใจมากนะที่เธอหึงฉันขนาดนี้
“ฉันดีใจมากนะที่เธอหึงฉันขนาดนี้” แต่เวลาหึงจำเป็นต้องทำท่าทางแบบนั้นใส่เขาด้วยงั้นเหรอ?
ตอนนั้นสายตาที่มองเขาในเวลาโกรธ มันดูเหมือนเธอจงใจมองเขาด้วยสายตาที่เมินเฉยและไม่แยแสมากกว่า……..
เมื่อเขาเห็นสายตาแบบนั้นเข้า ข้างในจิตใจของเขาก็อยู่ไม่เป็นสุข มันคล้ายว่าเธอกำลังคิดจะทิ้งเขาไปอีกครั้ง
“นายดีใจ แต่ฉันไม่ดีใจนะ!” เธอใช้ข้อศอกแตะไปที่เขาเบา ๆ “รีบพูดมาเร็ว!”
จิ่งเป่ยเฉินยังคงสับสนเล็กน้อย ไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอพูดออกมานั้นเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า แต่ถ้าเธอไม่ยอมพูดสิ่งที่อยู่ในใจ เขาก็จนปัญญา ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน
ตอนนี้หยางหยางกับหน่วนหน่วนกำลังนอนอยู่บนเตียง และเธอเองคงไม่มีทางยอมออกไปไหนแน่ ๆ
บางทีเขาอาจจะดูผิดไปก็ได้
มันแค่อาจจะ……
“เหลียวเว่ย” เขาพูดออกมาแค่สองคำ ดวงตาสีดำเข้มของเขาที่ดูเฉียบคมปรากฏขึ้นทันที กล้าแตะต้องลูก ๆ ของเขา คงคิดว่าตัวเองใช้ชีวิตมานานเพียงพอแล้วสินะ