“จะดีกว่านี้ถ้าแกไม่ทำ!!” เฉาลี่เฟยถลึงตาใส่เขา “อย่าคิดว่าตอนนี้แกเป็นประธานแล้วฉันจะไม่มีปัญญาจัดการอะไรนะ!”
“แม่ ก่อนหน้านี้แม่จัดการกับคนอื่นก็ช่างเถอะ แต่ตอนนี้แม่คิดจะมาใช้กลอุบายอะไรกับผมอีก กลุ่มโอวหยางตอนนี้ยังไม่เพียงพออีกเหรอ?” ตอนนี้ก็เรียกได้ว่ายืนอยู่ยอดใจกลางของพายุไปแล้วแท้ ๆ ทั้งยังไม่เคยได้ร่วงหล่นเลยสักครั้งหนึ่ง
“แกฟังฉันให้ดี ๆ นะ แม่ไม่มีทางทำร้ายแกแน่ ๆ” เฉาลี่เฟยเตือนเขา ก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน
โอวหยางลี่ยิ้มออกมาอย่างไม่เห็นด้วย ก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง
