“ฉันรู้ว่านายอธิบายเข้าใจหมดแล้ว แต่ช่วงนี้พวกเรามีข่าวซุบซิบเยอะแยะไปหมด ก่อนหน้านั้นพวกนักข่าวก็ขุดข่าวผู้หญิงของนายมาเยอะแยะไปหมด โดยเฉพาะผู้หญิงสวยที่หน้าอกใหญ่โตอย่างลูซี่นั่น! เห็นมาพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือพร้อมกับมีน้ำตาตกในเพราะนายไม่ต้องการเธอแล้วอีกต่างหาก! แบบนี้มันน่าสงสารจนโมโห……” ถึงแม้เธอจะโกหกเขาไปบ้าง แต่สิ่งที่เธอพูดออกมานั้นก็เป็นความจริงบางส่วน
“ลูซี่?” เขาขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย ภายในหัวของเขาไม่มีลูซี่อยู่เลยสักนิดเดียว
“โชคดีที่สภาวะจดจำใบหน้าของนายไม่ได้ส่งต่อไปยังหยางหยาง ไม่อย่างนั้นฉันก็คงเป็นห่วงเขาแน่ ๆ” หยางหยางสามารถแยกแยะผู้หญิงที่เขารู้จักได้เป็นอย่างดี
“ฉันไม่ได้มีสภาวะจดจำใบหน้าไม่ได้หรอก แต่แค่ไม่อยากจะจดจำพวกเขาต่างหาก แค่คนเดินผ่านไปผ่านมา ไม่จำเป็นต้องมาอยู่ในหัวของฉันด้วยซ้ำไป” เขาคิดอย่างจริงจังและพูดต่อว่า “ฉันยังจำเธอได้อย่างแม่นยำ ก่อนหน้านั้นที่ฉันโทรหาถังซั่วแล้วมีเสียงของเธอแทรกเข้ามา ฉันก็ยังจำได้”
