ตอนที่ 295 เธอขาดอากาศหายใจตาย
รอยยิ้มในสายตาของเธอมองเหอเหมี่ยวอย่างน่ากลัว เธอกำลังแก้แค้นกับการที่ไม่เชื่อฟังคำสั่งของเธอ
ตอนนี้เธอไม่กล้าแม้แต่จะขอโทรศัพท์ หรือว่าเธอจะต้องอยู่ในกรงนี้ตลอดไปเพื่อให้กำเนิดลูก?
“คุณป้าคะ ถ้าอากาศดี ๆ ขอออกไปเดินเล่นทำกิจกรรมได้ไหมคะ? แบบนั้นน่าจะดีกับเด็กนะ” เธอยิ้มหวานออกมา ถ้าหากไม่ยอมให้เธอนั้นออกไปเดินเล่นสูดอากาศ เธอคงได้ขาดอากาศหายใจตายแน่ ๆ
“ได้แน่นอนอยู่แล้ว” เฉาลี่เฟยหัวเราะ ก่อนจะเรียกพยาบาลเข้ามาฉีดยาบำรุงร่างกายให้เธอ
….
จิ่งเป่ยเฉินนอนหลับสนิทและหลับลึกมาก
เขาขยับแขนแต่สิ่งที่ลูบไปกลับไม่ใช่อันโหรว เขาลืมตาขึ้นมองไปที่แขนของตัวเอง ร่องรอยความอับอายปรากฏขึ้นในดวงตาสีดำสนิท
เธอกล้าหนีไปงั้นเหรอ!
เขาใส่สูทอย่างไม่สนใจและเดินไปที่ห้องทำงานของอันโหรว ทางที่ดีเธอควรอยู่ในนั้นเพราะหากไม่อยู่ละก็……..
ปัง! เสียงประตูดังขึ้น เขามองไปรอบ ๆ ห้องทำงานที่กว้างขวาง แต่กลับไม่มีแม้แต่เงาของอันโหรว
เขารีบเดินออกไปอย่างรวดเร็ว แก้วน้ำบนโต๊ะที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่งซึ่งคงเป็นเธอที่รินเอาไว้
