เขาเอื้อมมือไปสัมผัสมันก็พบว่ามันเย็นเสียแล้ว
“อันโหรว!”
ผู้หญิงคนนี้หายไปไหนกันแน่!
หลังจากที่กลับมาที่ห้องทำงานก็เช็กดูกล้องวงจรปิด เขานอนไปสองชั่วโมง แต่เธอกลับออกไปตั้งแต่ชั่วโมงแรก
ภายในหนึ่งชั่วโมงนั้นสามารถทำอะไรได้มากมาย และสามารถที่จะห่างไปจากเขาได้ไกลมาก
“ฉีเซิ่งเทียน หาตำแหน่งของอันโหรวให้ฉันเดี๋ยวนี้!” เขาเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างแรงด้วยความสิ้นหวังและหมดหนทาง ก่อนจะหลับตาลงด้วยความโกรธ!
เขานอนไปสองชั่วโมง เธอก็หนีไปเสียแล้ว!
ทำให้เขาหลับเพื่อที่จะได้ทิ้งเขาไปสินะ!
ฉีเซิ่งเทียนพุ่งตัวเข้ามาในห้องของเขา ก่อนจะเห็นจิ่งเป่ยเฉินที่สวมใส่เสื้อเพียงตัวเดียวนั่งพิงเก้าอี้อยู่
“พี่เฉิน พี่แน่ใจว่าจะไม่โทรศัพท์ไปถามก่อน? วันนี้ตอนที่ฉันมาหาพี่ยังเห็นว่าเธอยังดี ๆ อยู่เลย!” ตอนแรกฉีเซิ่งเทียนอยากจะโทรศัพท์หาเธอด้วยตัวเอง แต่ว่าสุดท้ายเขาก็ตัดสินใจใช้โอกาสนี้บอกจิ่งเป่ยเฉิน
โทรศัพท์ของเธอ…….
เหมือนว่าจะลืมไว้ที่บ้านของวิเวียน
หรือว่าวันนี้เธอจะไปที่นั่นอีก วิเวียนพูดอะไรกับเธอกันแน่!