ตอนนี้อันโหรวอยู่ในบ้านของวิเวียน เธออยากจะลองหาเบาะแสบางอย่าง เธอเปิดกล่องและอ่านกระดาษโน้ตนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้แต่แว่นขยายเธอก็ลองใช้มาแล้ว แต่นอกจากกระดาษโน้ตก็ไม่พบอะไรอีก
ถ้าหากต้องการจะบอกข่าวกับเธอก็สามารถที่จะส่งตรงมาให้เธอได้เลย ทำไมต้องผ่านวิเวียน? ทำไมไม่ใช่วิธีอื่น? ทำไมไม่เข้ามาบอกเธอตรง ๆ ?
หรือว่าไม่รู้ว่าเธอนั้นคิดถึงมากแค่ไหน?
ภายในใจของอันโหรวนั้นสับสนเป็นอย่างมาก ตั้งแต่ออกมาจากบริษัทจิ่งก็รีบตรงดิ่งมาที่นี่ทันที เมื่อวานตอนที่กลับไป เธอไม่ได้หยิบของของเธอไปด้วย จึงมีเหตุผลมากพอที่จะมาที่บ้านหลังนี้
“โหรวโหรว เธออย่าคิดมากไปเลย ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ใช่แม่คน แต่ว่าแม่ทุกคนก็หวังว่าลูกของตัวเองจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ถ้าหากเธอกับเขาใช้ชีวิตอยู่อย่างมีความสุขด้วยกัน ฉันว่าจิ่งเยว่เองก็คงเห็นด้วย” วิเวียนมองเธอ เมื่อเธอต้องมาเจอกับเรื่องซับซ้อนแบบนี้ ภายในใจก็รู้สึกเสียใจ
มือของอันโหรวหยิบกระดาษโน้ตนั้นขึ้นมา แล้วจู่ ๆ ก็ฉีกมันเป็นชิ้น ๆ อย่างละเอียด หลังจากนั้นก็ทิ้งมันลงถังขยะ
