ฉีเซิ่งเทียนมองใบหน้าที่หันไปอีกด้านของเธอ เขาเผยรอยยิ้มออกมาและพูดขึ้น “หลินจือเซี๋ยว เธอทำร้ายฉัน เธอก็ต้องรับผิดชอบสิ”
“ฉันจะรับผิดชอบเองค่ะ! แต่ก่อนอื่นช่วยออกไปจากตัวฉันที เดี๋ยวฉันจะเอาข้าวมาให้พร้อมกับยา โอเคหรือเปล่า?” เธอไม่อยากจะเสียตัวในตอนนี้หรอกนะ
“ของพวกนี้ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน รับผิดชอบกับสถานการณ์ปัจจุบันก่อนสิ…..” เขามองลงมาอย่างจงใจ ก่อนที่จะหันไปมองหลินจือเซี๋ยวที่ตอนนี้ใบหน้าของเธอนั้นแดงก่ำกว่าเดิม ราวกับมีเลือดไหลคลั่งไปที่ใบหน้า
“ไม่ได้!” หลินจือเซี๋ยวรีบปฏิเสธขึ้นมาทันทีและหันไปมองเขา “ผู้จัดการฉี ฉันไม่ได้เป็นผู้หญิงคนนอกคนไกล ถ้าหากคุณต้องการจะแก้ไขปัญหาด้านกายภาพ คุณควรจะไปหาคนอื่น และอีกอย่างในค่ำคืนเมื่อวานนี้ก็มีสาว ๆ อยู่มากมาย ในนั้นมีคนรักเก่าของคุณหรือเปล่า? ต้องการให้ฉันช่วยติดต่อให้ไหม?”
“เธอเข้าใจฉันบ้างหรือเปล่า?! หาคนอื่นที่ด้านนอกพวกนั้นไปเพื่ออะไร? ”เขาไม่รู้ว่าทำไมหลินจือเซี๋ยวถึงได้พูดเรื่องพวกนี้