“ฉันเองก็ไม่รู้หรอกนะว่าคุณกำลังพูดถึงใคร คุณช่วยบอกชื่อหรือข้อมูลติดต่อให้ฉันได้ไหม ถ้าหากอยู่ที่สวน แน่นอนฉันจะช่วยพามาให้คุณแน่ โอเคหรือเปล่า? เพียงแต่ว่าตอนนี้คุณยังป่วยอยู่ เพราะงั้นก็อย่าทำอะไรเกินตัว” หลินจือเซี๋ยวค่อย ๆ เอามือเล็ก ๆ ของเธอดันที่หน้าอกของเขาให้ออกไป “คุณช่วยรอก่อนละกัน เดี๋ยวฉันจะช่วยหาให้”
“หลินจือเซี๋ยว!” ฉีเซิ่งเทียนตะโกนเสียงดัง ก่อนจะพลิกตัวของเธอลงและนอนกดทับเธอไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อน
ถึงเธอจะพูดแบบนั้น แต่ตอนนี้เขาก็ไม่มีอารมณ์เลยสักนิด
เพียงแต่ว่าสำหรับสถานการณ์เช่นนี้ หลินจือเซี๋ยวแน่นอนว่ามีความสุขเมื่อเห็นผลลัพธ์ แต่ทันทีที่พูดจบเขาก็เข้าใจ ในที่สุดเขาก็ยอมถอยออกจากร่างของเธอ ไม่ช้าเธอก็มองไปยังเขาอย่างจริงจังและพูดขึ้นว่า “ผู้จัดการฉี คุณอยากได้ผู้หญิงมานอนด้วยใช่ไหม?”
“เธอจะเสียใจไหม?” ฉีเซิ่งเทียนเอียงศีรษะมองเธออย่างหงุดหงิด “เมื่อคืนนี้เธอก็เป็นคนเริ่มขึ้นมาบนเตียงของฉันก่อนนะ อีกอย่างเมื่อครู่ก็เป็นเธอที่ปฏิเสธขึ้นมาเอง หลินจือเซี๋ยว เธอวางแผนจะเล่นสนุก ๆ แบบนี้สินะ ไม่เลวเลยนี่”
