ตอนที่ 286 ควบคุม
“นิดเดียว? อืม ก็ได้……..”
ด้านนอกค่อย ๆ มีหิมะที่ตกหนักราวกับขนห่าน แต่ภายในห้องกลับเต็มไปด้วยภาพเหตุการณ์ที่ร้อนแรงราวกับเปลวเพลิง หลังจากพัวพันอยู่สักพักก็แทบไม่มีเวลาได้พักหายใจ
ทางด้านอันโหรวเองในตอนนี้เธอแทบไม่มีเรี่ยวแรงหลงเหลือ ที่พูดว่านิดเดียวคือแบบนี้เหรอ?
ถึงแม้ว่าอันโหรวกับจิ่งเป่ยเฉินจะออกไปแล้ว แต่ภายในงานเลี้ยงก็ยังเต็มไปด้วยความครึกครื้นและดูมีชีวิตชีวา ผู้คนต่างก็แออัดเต็มไปหมด
ฉีเซิ่งเทียนวางมือซ้ายไปบนไหล่ของถังซั่วที่ตอนนี้กำลังเหม่อลอยอย่างเย่อหยิ่ง “พี่ชาย พวกเรามันล้าหลังจริง ๆ ล้าหลังช้าไปตั้งห้าปี ห้าปีเชียวนะ!”
“พวกนายรู้บ้างไหมว่าพี่เฉินนั้นเกินไปจริง ๆ ก่อนหน้านั้นฉันเคยเดิมพันกับเขาไว้เรื่องใครจะแต่งานก่อน โชคดีนะที่ฉันไม่ลงเดิมพันไว้! ไม่งั้นกว่าครึ่งคงไม่มีทางสู้แน่ ๆ ลูกของเขาตั้งห้าขวบแล้วนะ!” ฉีเซิ่งเทียนยื่นนิ้วทั้งห้าออกมาพร้อมกับทำท่าทางราวกับกำลังสั่นเทา
ตอนนี้ภายในหัวของเขามีแต่ภาพจิ่งเป่ยเฉินตัวน้อย ทั้งใบหน้า ท่าทาง และอารมณ์ล้วนแล้วแต่ถอดแบบมาจากจิ่งเป่ยเฉินชัด ๆ
ถังซั่วถือแก้วไวน์ไว้ในมือ ก่อนจะเหลือบมองไปที่มือของฉีเซิ่งเทียนที่กำลังสั่นไปมา ก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “นายก็หามันได้นะ……..”
